هاتف اصفهانی

وی درنیمهٔ اول قرن دوازدهم هجری در شهر اصفهان متولد شد. اصلیت وی از اردوباد آذربایجان بوده

است. وی در زادگاهش به کسب علوم متداول خاصه طب و حکمت پرداخت و با آذر بیگدلی و صباحی

بیدگلی و رفیق 1معاصر و معاشر بود که همگی آنان از شاگردان میر سید علی مشتاق

اصفهانی بودهاند. هاتف سرانجام در قم درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد. بعضی از تذکرهها

فوتش را در کاشان و مدفنش را در قم میدانند. دیوان او مرکب از قصاید و غزلیات و مقطعات و

رباعیات است. ترجیع بندمعروف وی که دارای پنج بند و در موضوع وحدت وجود است هاتف رابه حریم

استادان بزرگ نزدیک میکند.